سيد محمد قلي كنتوري لكهنوي
382
تشييد المطاعن لكشف الضغائن ( فارسي )
پس حيرت است كه از نقل اين عبارت چه فائده جز اظهار كمال عجز از تصديق كذب وزور خود تصور نموده . ومع هذا از اين عبارت كه خودش نقل كرده ظاهر است كه شهود زناى مغيره ، ابوبكره ونافع وشبل بودند ، پس رازي كه ابن روزبهان وكابلى نهفته بودند ، ومخاطب هم در متن به تقليدشان در اخفاى آن رفته ، به نقل خودش بر ملا افتاد ، وتحريف اسلاف أو وتحريف خود أو در نقل اين قصه حسب نقل أو ثابت گرديد ، ولله الحمد على ذلك حمداً جميلا . وهرگاه حال أكاذيب وخيانات وتحريفات مخاطب در نقل اين قصه از طبري دريافت كردى ، پس محتجب نماند كه چنانچه مخاطب در نقل اين قصه مرتكب خيانات وأكاذيب گرديد ، همچنان ابن روزبهان وكابلى تحريفات وخيانات واختراعات را پسنديدهاند ، وبا اين همه ، نقل هر سه با هم متخالف است ومخالف واقع ! عبارتِ مخاطب كه خود مىبينى ، عبارت ابن روزبهان وكابلى هم بايد شنيد ، پس بدان كه ابن روزبهان به جواب " نهج الحق " گفته : قصّة مغيرة - على ما ذكره المعتمدون من الرواة - : انه كان أميراً بالكوفة ، وكان الناس يبغضونه ، فأخذوا عليه الشهود أنه زنى ، وأتوا عمر ، فأحضره من الكوفة ، فشهد عليه واحد منهم ، فقال عمر - لمغيرة - : قد ذهب ربعك . . فلمّا شهد اثنان ، قال : قد